Byggmester Bob

Y er planleggjar, arkitekt, snekker og dekoratør. Eg er medhjelpar og Laban har rolla som statist.

Stormannsgalen

Storesøstero er blitt stormannsgalen. Ho har flytta heimefrå til flott, ny, funksjonell leilighet. Det vart for mykje av det gode for kommunen. Dette kunne ha blitt bygd meir nøkternt, meiner dei. Eg undrar meg om det kunne det? Det vart dusjvegg, og ikkje glasbyggjarstein. Det er ikkje snev av ei flis på badet. Kor mange av oss velgjer eigentleg vinyl på golv og vegger i dag? Golvene i øvrige rom er dekka av golvbelegg - ingen fordyrande parkett i sikte. Leiligheten er lekker den, ikkje misforstå, men eg ser ikkje heilt kvar dei store innstrammingane skulle vore gjort? Kva skal ein gjera med slike utsagn? Vedkommande har ikkje eingong vore og sett bygget. Først vart eg så sint at eg dirra, no er eg berre lei meg. Det er måte på kor mange kampar ein må kjempa.

Vidunderet

Eg har vore ei skikkeleg kaffikjerring dei siste åra. Ikkje dei store mengdene, men totalt avhengig. Då eg byrja å jobba før fuglane står opp om morgonen fekk i tillegg denne vanen ein ganske viktig funksjon. No tok avhengigheten brått slutt i Tunisia der kaffien smakte så dårleg at sjølv ei innbarka kaffikjerring frå Norge, oppvokst på sur traktekaffi, måtte gje tapt. Forrige veke investerte me like godt i ein skikkeleg herlegdom. Under slagordet "Nespresso, what else?" er denne ein kaffielskar sin store draum. "Så godt, så enkelt" kunne like gjerne vore slagordet (om ikkje Fjordland hadde kome på det først såklart).

Tiddelibom

Det lavar ned. Eg måtte til med kosting og skraping av bil i dagmorges. Men det er verdt det; det er jo så nydeleg! Julestemninga er iallefall på plass. Advent, med lys i vindauga og lilla dukar, er rett rundt hjørnet. Eg gledar meg.
I år skal jula feirast på Bømlo med mamma og storesøstero som får si første jul etter ho flytta heimefrå. Og Tiger sjølvsagt:) Det blir graut og pinnekjøtt med eller utan lefser. Pinnekjøttwrap er tradisjon hos svigers, så spørs om mannen kan leva utan.

Reisebrev

Det gaar paa fransk. Som vi ikkje forstaar eit ord av. Har laert oss bon jour forresten. Men dei er ikkje saa verst i tysk heller, saa vi faar friska opp den litt. Ogsaa er dei veldig god paa "special price for you my friend". Ellers gaar det i bading og eting. Siden dette er eit tulletastatur blir dette alt for denne gong.

Fly me to the moon

Temperatur og vèrforhold siste veka: 25-28 grader og sol. Om to små dagar reiser me på ei vekes ferie til Tunisia. Det blir så herleg, så herleg. Og før det skal me innom sørlandsbyen og treffa den nesten nye bebisen med det veldig fine navnet. I går fiksa min flinke handyman dekkskiftet, så no er det berre til å susa avgårde. So long everybody! No kan regnet berre øse ned her heime :p

Helgeforeldre

Dei veit kvar dei skal gå for å få oppmerksomhet.

































Vi får underhaldning:)

Blonde øyeblikk

Eg høyrte om ei som snakka om blonde øyeblikk ein gong. Dette uttrykket passar titt og ofte på ting eg presterer. I dag til dømes; eg kunne ikkje fatta kvifor pc-en ikkje funka. Eg rista på musa og trykte på skjermen. Etter 5 min med diverse prøving gjekk det opp for meg: laptopen låg fortsatt i pc-veska. Det var med andre ord ingen pc i dockingstasjonen. Eg er berre sjeleglad at eg ikkje ringte IT-avdelinga. Slike blonde øyeblikk er i grunnen greit å ha forbeholdt dei næraste.

Spenning i kvardagen

Hausten er verkeleg tida for skiftande vér! Frå hagl og kuling til strålande sol og blå himmel. Eller omvendt. Ein veit aldri kva ein kan venta når ein går ut døra, og må vera forebudd på det meste reint klesmessig. Men så er det den perioden i overgongen til dette ustabile véret. Om sommaren blir vi vant til å kikke ut vinduet og det vil gje oss ein peikepinn på korleis vi skal kle oss den dagen. Å gjera det same no i oktober kan fort gå gale.

O helga natt

På veg til kassen i butikken i går gjekk eg forbi eit stort stativ med julemarsipan. Her har du som lesar kanskje reagert allereie. Iallefall nokre av dykk. "Å", tenkte eg, "det er sikkert sånn som er på tilbud - sånn som dei har igjen etter jul". Så gjekk det opp for meg; nei, dette er årets julevarer. Mogeleg at eg er på bærtur, som ikkje har komt meg over påske mentalt sett, men butikkane har jo gått bananas. Julemarsipan 1. oktober?!?
No har eg rekna meg fram til at med etterjulsal og dette "førjuls"-salet så er julemarsipan tilgjengeleg i butikkane fire månader i året. 4/12=3. Vi har altså julemarsipan ein tredjedel av året. Kva er då så spesielt med det?

Tea lady

No er hausten komen. Lauva fell frå trea med fargeprakt som berre Gud kan ha skapt. Då er det fram med teen for min del. Nyaste innkjøpet er denne teen frå "pukka" med rose, kamomille og lavendel. Eg blir avslappa berre eg tenkjer på å drikka ein stor herleg kopp. I dag tok eg med meg ein pose på jobb og sit og skuar ut over sundet frå kontorvindauga medan eg slurpar. I kveld blir det fram med teppet og stearinlysa. Det er no fint med haust og:)

Kreativt

Kreaktivitet kjem i mange former. Eller kan brukast til så mangt. Som denne karen her: http://www.h-avis.no/article/20080925/NYHETER/286208159/1058/AKTUELT

Vaksen!?

Det er slike augneblikk då ein innser at ein er vaksen. Eg tenkjer ikkje på då eg innsåg at eg har både hus og bil (og lån). Eg tenkjer heller ikkje på då bestevenninna eg har kjent sidan eg var 16 vart mamma i helga (gratulerar med bebisen!). Ei heller tenkjer eg på dei mange gongane eg har blitt spurt om eg enten er gravid eller skal ha born snart. Sjølv om det hjelper på vaksenkjensla sjølvsagt. Nei, eg tenkjer på dei mange små augeblikka. Som då eg vart invitert på Tupperware-party for første gong. Eller første turen til fotpleiar, eller første gongen eg fekk kjøpa vin utan å visa leg. Jaja, eg får sei som mamma pleide å svara då eg synes at skoa ho kjøpte var litt "kånete": -Ja, men eg er jo ei kona!
Så lenge eg aldri vert heilt vaksen inni meg så er det vel greit;)

Sykkelfantomet

Det vart for langt å gå, så då måtte den stakkars gamle sykkelen ut av kjellaren. Og eg måtte begynna å sykla igjen. Eg hadde nemleg ikkje sutte på ein sykkel på to år. Eg tok skrekken etter hekseskuddet eg fekk på ein heilt spesiell tur som involvererte forsoving og tannlegetime. Det er vel ikkje anna å venta når ein syklar frå øverst i Sandviken til Bystasjonen på 4 min med utrent skrott. No er eg i gong igjen, og det føles bra. Eg sparar tid, får gratis trim og VELDIG god samvittighet:D

Djupt såra og vonbroten

Kalle er fornærma. -Det går jo ikkje an å berre forlata meg i to heile veker utan varsel, og så venta at eg skal gje deg same oppmerksomhet når du kjem tilbake!
Eg ser snurten av han, og det er nettopp det han er; snurt. Undrar meg på kva tid han skal tilgje meg?

Tut og kjør

I går var eg på mi første korpsøving i nyebyen. Opplevinga var vel som Team Antonsen ville ha sagt det: korps(kropps)øving på lavt nivå. Men gudane skal vita at eg visste kva eg gjekk til. Dei hadde ord som "værforbehold", "kanskje" og "muligens" på sesongplanen. I tillegg møtte eg tidlegare ein annan spelande haugalending som gav denne karakteristikken av korpset: "ja dei er kjekke dei". Og det var nettopp det eg tenkte etter øvinga i går. Kjekke folk og kjekt å spela igjen:)

Dei enkle tinga

Det skal ikkje så mykje til. Det var konklusjonen til fleire samlivsekspertar når dei vart spurde om kva dei satte pris på hos ektefellen sin. At ein gjer noko lite, men uventa, for kvarandre gjekk igjen i svara. For meg treng det ikkje vera meir enn at mannen min kjøper økologiske egg. Trass i at han ikkje synes det er naudsynt, og at ein kan spara pengar på å la vera. Berre fordi han veit at det betyr noko for meg.
Det skal ikkje så mykje til.

891 m.o.h.

Fagre Stryn. Vilt og vakkert. Min debut som fjellgåar. Fløyen og Siggjo er ikkje heilt det same. 4 t inn og 3 t tilbake, akkurat som boka sa. Eg er med andre ord ein standard "Opptur"-gåar. Først traktorveg til første setra, så flate bakkar og ei lita høgde før neste seter, så innover morenelandskap eit godt stykke. Heilt flatt med låge bjørketre. Så begynte landskapet de ser på biletet; bare berg, store steinar og ur. Me kom oss nesten (!) inn til breen, men så vart det litt for ulendt og bratt. Eg er no stolt likevel. Er ikkje berre berre for ein stakkars Bømling å vera gift med ei fjellgeit av ein mann.

Farmorfølelsen

Eg har nytta ferien til å opparbeida nokon husmorpoeng. Lappar, eller sveler som dei seier her i Sogn og Fjordane (og på Fjord1-ferjene), er sterkt undervurdert. Litt lunkne med syltetøy, smørkrem eller brunost. Eller aller helst utan noko, rett frå takka, så varme at ein knapt kan ta i dei. Mmmmmm:)

Feil fot

Stod eg opp med den andre foten først i dag? Noko må det jo vera, for dagen har på ingen måte smilt til meg. Begynte med å få vite at artikkelen me har sendt inn har blitt avvist av tidsskiftet for andre gong. Sjølv om dette er uendeleg vanleg, så kan ein jo ikkje la vera å bli skuffa. Så fann eg ut at eg gjorde ein feil på jobb i går som gjer at det som skulle vera ferdig på fredag (lova dyrt og hellig, gjort ekstraordinært nettopp for å få det ferdig), må gjerast om igjen og dermed går det 3 dagar ekstra. Alltid kjekt å sei sånt til sjefen, og ekstra kjekt når ein er ny, sjølv om sjefen er aldri så grei.
I morgon prøver eg med rette foten igjen.

Ferdig!

Ei merkeleg, finurleg, men kjempegod bok. Den passar ikkje i nokon kategori. Verken krim eller kjærleiksroman (eller; litt av begge delar, samt mykje mykje meir). Ingen forklaring vil kunna få deg til å skjøna korleis boka er før du les den. I går gjorde eg ikkje anna enn å lesa. Og eg var heilt utmatta etterpå. Det er slik det skal vera. Plutseleg vart det så spanande at eg ikkje klarte å leggja den frå meg. Tippar svigerinna mi undrar seg litt no; eg var på nippen til å gje opp heile boka for nokre veker sidan. Vegde for og imot. Men for ei belønning for at eg ikkje gav opp:) Ah!

Shopping

er ikkje det det ein gong var. H&M og Lindex er bytta ut med bobompibom Byggmakker; Accessorize og anna dill med Coop Obs! Bygg. Nye, smarte moteplagg må vika for fugemasse, graskløppar, ny antenne, stige (!) og mykje anna. Det tek aldri slutt. Valgmulighetane er alt for mange. Vanleg silikon eller våtromssilikon? Grå, beige, kvit eller blank? Og når ein endeleg har funne det ein skal ha, må ein finna utstyret ein treng for å bruka det. Sukk.
Så då storesøstero kom på besøk forrige veke og skulle på shopping var eg lett å be. Det vart kjøpt 3 par øyredobbar, ein hårklave og ein ring. Mascara, pudderbørste med glitter, kajal, augeskugge og eit par øyredobbar til. Har eg gløymt noko no? Eg føler meg iallefall som ei kvinne igjen, og søsta ser strålande ut!

Dagens hint

No har eg endra innstillingane slik at det er enklare å leggja inn kommentarar. Ikkje noko press, men heller ingen hindring;)

Nedtelling

Berre seks arbeidsdagar til, så er det etterlengta ferie! Kjenner på kroppen og motivasjonen at det blir godt med ein pause. Det blir økonomiferie i Norge i sommar, men me gledar oss til å besøkja svigers. Og tante E og Tussi - den egentlege sjefen der oppe - sjølvklart:) Eg har planar om å slanga meg i den deilige bakhagen deira og lesa bok og slappa av. Kanskje ein is i ny og ne?

Helene harefrøken

På veg til jobb i dag var ho brått der. Sommarbrun og lodden. Alle tankar om at det var tungt å stå opp i dag forsvann som dugg for sola. Frå før av har eg Kalle, som muntrar meg opp medan eg parkerar sykkelen på jobb. Han har budd på parkeringa i litt over eitt år og er alles kjæledegge. Helene derimot - den opplevinga får eg ha heilt for meg sjølv.

Scener frå bondelandet

Her er lesekroken. Rekvisittane er ein gamal lenestol som far min har arva ein gong, store gode puter, mykje herleg lys frå vindaugene og honningkrukker med telys. Og til vinteren: ein stor kopp te sjølvsagt. No er det "Utvalgte emner i katastrofefysikk" av Marisha Pessl som gjeld. Tek gjerne imot tips til kva som bør bli neste leseprosjekt:)


Badet er no på plass. Matt folie på vindauga (genial sak), Molger møblement frå Ikea og aloevera-kaktus. Me kjem nok til å gjera noko med badet ganske snart, då det manglar skikkeleg utlufting, har gamle plater med mykje småhol (uvisst om det er vanntett) og er knøttlite.

Det var det av bilete frå huset i denne omgong. De må nok koma på besøk for å sjå resten er eg redd:P

Me lar oss ikkje stoppa

over at denne byen ikkje har sushirestaurant. Coop Obs! frista med sushi "kit" der alt du treng er med. Kjempegodt! Råvarene var supre, og det er jo det viktigaste når det gjeld sushi. På toppen av dette var det jo kjekt å laga til, og det fulgte "sushi for dummies"-oppskrift med - supert for oss som ikkje har laga sjølv før. Kanskje neste gong kan me drista oss til å laga heilt frå botn av?

Apropos

Når det gjeld overgong frå leilighet til hus med hage, så kan det varmt anbefalast. Dog er det nokre ting ein då må hugsa å erverva seg (som er lett å gløyme). Graskløppar til dømes. Sjølv om hunden me har på lån et gras til den store gullmedalja, ser det ut til at graset når stadig nye høgder. No begynner det nesten å bli litt flaut. Så i går begynte me runden. "Er det stor plen?". -Ja, jo, det er jo det. "Er det kupert?" -Ja, jo det er vel det og. Faktisk ganske bratt til tider. "Ja då må de ha ein brei ein, med drivkraft på bakhjula, og helst med bioklipp og sideutkast og så kan det vera greit å ha easy start funksjon".
Puh! Så mykje å ta stilling til, så lita tid, så lite kunnskap og så lite engasjert.

I morgon ryke den

Då er det farvel med leiligheten i Bergen for godt. Solgt til høgstbydande (det er eigentleg eit relativt begrep gitt). Takk for fine stunder, for at du låg så nært sentrum og for at du var så lettstelt. Eg kjem til å sakna deg sjølv om eg er glad eg er kvitt deg.

Milde måne!

Og sterke sol! Så solbrent, så solbrent. I går etter ein lang slauredag i sola såg eg ut som sprøstekt bacon på bringa. Det har gitt seg til i dag, men underarmane er no begynt å svi og klø som besatt. Eg sit med aloe veraen på kontoret og dynger på. Men det var verdt det. Mange badeturar, tre i tallet, og god grillmat med bær og is til dessert. Lykke!

Gufs frå fortida

Eg har alltid vore fascinert over korleis minner og lukt er knytta saman. I dag fekk eg eit lite "gufs" frå fortida då eg skulle retta ei feilskriving i ein perm. Eg har nemleg arva diverse rekvisita frå ho eg har overteke kontoret etter. Deriblant ei flaske korrekturlakk. Og då eg opna flaska og denne umiskjennelege lukta strøyma gjennom nasebora, kom det samstundes ei drøss med minne frå ungdomskulen. Nærare bestemt frå stilskriving, eller endå nærare bestemt; innføring. Den gong hadde eg nydeleg, sirleg minihandskrift. Akk ja. Universitetstida kom og estetikken måtte fint vike for effektiviteten.

Berre blåbær

Kvar kjem eigentleg dette uttrykket frå? "Berre blåbær"? Er det så enkelt? Eg kan tenkja meg mange andre bær som er atskilleg lettare. Rips for eksempel. Det kan ein plukka ei heil bøtte av på ein liten time. Og jordbær er mykje større; ergo lettare å få kvantum av. Blåbær derimot, er ein møysommeleg affære. Enten kan ein plukka dei ein og ein, som tek laaang tid. Eller ein kan ta bærplukkar og renska når ein kjem inn - noko som og tek laaang tid. Ikkje så enkelt med andre ord. Då er det fint å ha svigerinner som er effektive. Og nieser som ordnar seg sjølv;)

Klageforum

I dag er ein av dei dagane når alt er tungt. Kroppen vil ikkje, nakken er vond og hovudet tungt. Energien fråværande. Kom heim frå jobb og sovna strak ut på senga og vakna to timar seinare. Ugg. Difor har eg oppretta eit aldri så lite klageforum for anledningen. Ei venninne og eg hadde det i eksamensperiodane tidlegare, og eg synes det var ein fin tradisjon. Få det ut! Eg har hatt ein kjip dag. Herved er stafettpinnen levert vidare, og mitt hjarta lettare. I morgon skal bli ein betre dag.

Ein engel i blant oss?

Same tid kvar kveld. Presis som sola. Eit lite bustete tryne som kikkar inn glaset på terrassedøra. "Skal eg ikkje få litt kos kanskje?" Eg er ikkje sikker på kven som synes det er kjekkast. Katten som får kos eller eg som får klappa den. Desse korte stundene på terrassen er iallefall som balsam for sjela.

På hytta

...og då snakkar eg ikkje om til helga, då eg faktisk skal på hytta, men her og no. I går kom spikeren i kista for håp om parabol. Mistanken meldte seg då antenna vart hengt opp for nokre dagar sidan, uten hell på tv-signalfronten. Montør kunne berre bekrefta det me hadde funne ut. Høge grantre retning sør er ikkje så veldig gunstig. Gode nyheter for RiksTV, dårlege nyheter for oss. Men kva har hytta med dette å gjera? Jo, eg sit dermed i eit hus (på landet) utan tv og utan internett (antiheia til Telenor Mobilt bredbånd). Så med alt dyrelivet blir det litt hyttefølelsen.

For å sjå positivt på det; eg hadde vel neppe fått rydda så mykje dersom eg hadde tv og internett. Men eg må innrømma at eg gledar meg til helga, då eg skal på den verkelege hytta og treffa svigerfamilien og vesle Stansemor.

Som bestilt

Her er bilete til nysgjerrige sjeler. Berre to foreløpig, men fleire følgjer så snart det er meir enn pappesker å ta bilete av i dei andre romma...

Kjøkkenet, nytt i 2007, er frå Ikea (Liljestad). Herleg med takhøge skap som rommar alle bryllupsgåver og duppedingsar. Kjøkkenbordet er det einaste nye møbelet i huset; Fusion frå Ikea. Morsomme gardiner måtte til etter 4 månader i nøytrale visningsvennlege fargar i Bergen. Me har her juksa litt og hengt dei langt over vindaugene slik at dei ser mykje større ut enn dei er:D. Også den deilige (?) lampen då.





Hovudsoverommet er ein blå oase. Mogeleg at me tek same trikset med liftgardin her og på sikt.

Advarsel: Cappuccinodryss

eller Cappuccino dryss som det ofte blir kalla i Norge, men orddeling (ord deling) er ikkje tema i dette innlegget. Innlegget gjeld imidlertid tolkninga av bruken av cappuccinodryss her på Haugalandet. Ein skulle tru at det ligg litt i ordet; cappuccinoDRYSS. Ganske beskrivande vil eg seia. Men her i byen er det ikkje så enkelt tydelegvis. Mengdene er så langt frå "dryss" som ein kan koma. Så her kjem første advarsel til dei som måtte drista seg ned te sildabyen: Spørsmålet "Vil du ha cappuccinodryss på?" bør besvarast med "Nei takk"!

Forelskelsen

Apropos kjøkken har eg lagt augene mine på denne herlege lampen:
Det er noko ved den som gjer meg glad. Navnet? Fargane? Enkelheten? Aller helst ville eg hatt den i mørk lilla. Var og såg på den på Illeums på tirsdag. Blir rett og slett i godt humør. Men er godt humør verdt 1500 kr? Og kan eg finna ein annan lampe som gjev same effekt på sinnstemninga i ein annan prisklasse? Tida vil visa. I mellomtida drøymer eg om mi eiga blomepotte :)

Living in a box

16 Ikea flyttläda, ørtifnørti banankassar og like mange diverse ukurante innpakningsenhetar. Kvar hadde me egentleg alle desse tinga før?
Kjøkkenet er så og seia i boks (eller i skap rettare sagt). Sjølve prikken over ien var klar i går; eit 2 m høgt kombiskap i stål med vanndispenser. Yngve er storbegeistra, eg er meir oppteken av alt som kan få plass inni.

Ny by. Nye mulighetar.

Den siste veka har vore ei sær oppleving. Forlot mitt gamle liv i Bergen, med blokkleilighet, korps, vener og hektisk forskarjobb. No er det hus, sauer på alle kantar, hest i hagen, traktorveg til labjobben, og masse natur på alle kantar. Og Yngve. Alt er nytt og merkeleg.